‘Wie De kapitein en ik heeft gelezen, weet hoe bijzonder het verhaal van schrijfster Astrid Pascal is. Na een eerdere recensie wilden wij haar persoonlijk ontmoeten. We nodigden haar uit voor een openhartig gesprek.’

Lees hier de recensie

Lees hier het interview (Pagina 14 t/m 18)

‘Dan schuift Astrid Pascal aan, die vijf jaar lang spontaan met een nieuwe liefde de wereld over zeilde en terloops twee schipbreukelingen redde en 48 uur op windkracht 10 overleefde. Haar boodschap: je kan op je spaarcenten blijven zitten – maar je kan ze ook uitgeven aan het mooiste avontuur van je leven.’

Luister op Spotify deze aflevering

‘De wereld rondzeilen is voor veel mensen een droom. Astrid Pascal (58) maakte dit samen met haar ‘nieuwe’ man kapitein Hans Voorneveld (73), oud topman bij Damen en oud voorzitter NMT, waar. ‘We hebben 40.000 mijl gezeild, maar ik voel mijzelf nog steeds geen zeiler. Ik ben meer avonturier.’’

Tessa Heerschop interviewde Astrid voor de Schuttevaer

‘Astrid Pascal koe foar gjin meter sile. Sterker noch, se hie noch nea op in boat sitten. Dochs stapte se mei har nagelnije leafde op syn sylboat de Zwerver. Wat folge wie in jierrenlange reis om de wrâld. Alle aventoeren dy’t Astrid mei har Kapitein, want sa neamt se har man, meimakke hat, hat se opskreaun yn in boek: De Kapitein en ik.’

Luister hier de Buro de Vries podcast 

In een week tijd hebben 16 mensen een positieve reactie geschreven op Hebban over De kapitein en ik

Pascal schreef het volledige manuscript met één vinger op haar oude iPhone. Vaak ’s nachts, als haar partner – de kapitein – sliep en zij letterlijk en figuurlijk een oogje in het zeil hield. Ongesensureerd, rauw en beeldend. Zo ontstond een bundeling van 101 korte verhalen, samengebracht in een waargebeurde avonturenroman.

Onderweg trotseerden Astrid en haar kapitein stormen in de Bermuda Driehoek, redden ze schipbreukelingen van een onbewoond eiland en leerde Astrid de zee, de boot, de vele haaien – en uiteindelijk ook zichzelf – te vertrouwen.

“Op een boot ben je net een planeet bevolkt door twee mensen,” vertelt ze. “Oceanen bevaren raakt aan een oergevoel, en dat klinkt heel dramatisch maar is het juist niet. Het is eerder als wakker worden tot in het diepst van je ziel.”

Artikel in Harlingen Boeit

‘Zeilen had Astrid Pascal uit Haren nog nooit gedaan, tot ze haar kapitein ontmoette voor wie zeilen heilig is. Ze stapte aan boord en voer met hem de wereld rond. Daarover schreef ze het boek ‘De kapitein en ik’.

Het was dag 13 en ze kon geen zee meer zien, de horizon kon haar gestolen worden. ,,We staken de Atlantische Oceaan over, een tocht van 21 dagen. Op die dertiende dag dacht ik: wat doe ik hier? Ik had een houten kont, ik verveelde me, ik miste alle vrouwen om me heen: m’n dochters, m’n zussen, mijn vriendinnen. De kapitein is veel, maar geen vrouw.’’

Aan het woord is Astrid Pascal (58), die net de laatste hand heeft gelegd aan haar boek De kapitein en ik – Een waargebeurd verhaal over loslaten, liefde en lef.’

Interview in Dagblad van het Noorden

‘Ik waande me tijdens het lezen aan boord van de ‘Zwerver’. Het was een mooie reis langs mooie plekken, bijzondere ontmoetingen en soms voelde je de spanning van een storm. ‘De kapitein en ik’ is een bijzonder boek!’

Recensie op Veronique’s Boekenhoekje

‘Waar veel vijftigplussers het wat rustiger aan gaan doen, gooide Astrid Pascal juist radicaal het roer om. Als onervaren zeiler stapte ze bij haar man aan boord en zeilde in vijf jaar tijd de wereld rond. Over dit spannende en inspirerende avontuur schreef zij het boek De kapitein en ik.’

Lees het hele artikel in de Terschellinger

Astrid Pascal (58) had nog nooit gezeild toen ze haar grote liefde Hans ontmoette. Maar dat weerhield haar er niet van om met hem aan boord te stappen en de wereld rond te varen. Ze sprong in het diepe en zette koers voor 40.000 zeemijlen, niet wetende dat dit de reis van haar leven zou worden.

[..]

Avonturen vastleggen
Rondreizen op zee had een andere impact op Astrid dan ze ooit had verwacht. „In het begin dacht ik dat we constant bezig zouden zijn met het schip, met navigeren, met het weer, maar het reizen was veel meer dan dat. Het was een manier van leven die zoveel vrijheid bood. Los zijn van verplichtingen en verwachtingen is heerlijk.”

Anisia de Kok interviewde Astrid voor De Telegraaf lees het hele verhaal hier.