Overslaan en naar de inhoud gaan

Tag: Uitgeverij

Vijf tips om indruk te maken op een uitgever

Natuurlijk moet je een goed idee hebben voor een non-fictieboek en natuurlijk moet je kunnen schrijven. Maar ook de manier waarop je jezelf en je manuscript presenteert, bepaalt of een uitgever verder leest. Met deze vijf tips maak je een professionelere indruk en vergroot je de kans dat je boekvoorstel serieus wordt bekeken.

1. Schrijf een foutloze mail

Uitgevers en redacteuren zijn gevoelige mensen. Vooral als het om taal gaat. Zorg daarom niet alleen voor een foutloos manuscript, maar ook voor een foutloze begeleidende mail. Veel mails barsten van de fouten. Dan heb je weinig aan een geniaal boekidee. Geloof me: niemand neemt de moeite de bijlage te openen als de eerste zin van je mail al drie fouten bevat.

2. Val op met stijl

Zorg er ook voor dat je mail aantrekkelijk is vormgegeven. Ooit leerde je op school hoe je een brief moest structureren en welke gegevens erin hoorden. Zulke conventies lijken inmiddels bijna vergeten, terwijl een verzorgde mail toch echt veel prettiger leest. Gebruik dus witregels, vermijd lange lappen tekst en vermeld je contactgegevens. Met een beetje typografische beschaving val je al snel op tussen de onleesbare gedrochten die een uitgever dagelijks in zijn mailbox aantreft.

3. Voorkom overdreven verkooptaal

Een auteur die niet enthousiast is over zijn eigen voorstel is ongeloofwaardig. Maar een auteur die zijn eigen boek als een marktkoopman luidkeels de hemel in prijst is nog erger. Reclamepraat kun je moeilijk serieus nemen als je direct ziet dat het onderwerp is uitgemolken, mail en manuscript slaapverwekkend zijn en de auteur in kwestie de afgelopen paar jaar niets van zich heeft laten horen op sociale media. De oplossing: stel je bescheiden op en benadruk dat je bereid bent om samen te werken aan een betere versie. 

4. Noem jezelf geen auteur als AI je boek heeft geschreven

Elke uitgever die serieus naar een manuscript kijkt, controleert vroeg of laat in welke mate het door AI is geschreven. Als je slim bent, ben je vanaf het begin duidelijk over je AI-gebruik. Schrijf in je voorstel of manuscript hoe je AI hebt gebruikt. Heb je een groot deel van je manuscript laten schrijven door AI? Ga er dan maar vanuit dat je kansloos bent. Ik check elk manuscript waarin ik geïnteresseerd ben en neem geen enkele inzender serieus die zich ondanks intensief AI-gebruik auteur noemt. 

5. Stuur kale tekst

Ik ontvang regelmatig een boek dat helemaal is opgemaakt. Alsof je bij een restaurant de chef een recept van Allerhande overhandigt en vertelt hoe hij het moet bereiden. Ieder zijn vak: jij zorgt voor de tekst en de uitgeverij zorgt voor de redactie en de vormgeving. Als je een kant-en-klaar boek inlevert, zeg je eigenlijk tegen de uitgever dat hij er met zijn tengels af moet blijven. De oplossing: stuur gewoon een manuscript met kale tekst. Meer heeft een uitgever niet nodig. 

Pauline van der Wees

Pauline van der Wees

Pauline van der Wees is een gepassioneerde en ervaren uitvaart- en stervensbegeleider. Ze is de auteur van het boek ‘Afscheid zonder spijt’. Haar ervaring en deskundigheid maken dit boek tot een onmisbare, complete gids voor iedereen die zijn toekomstige afscheid bewust en zorgvuldig wil vormgeven en zijn huidige leven onder de loep wil nemen.

Wilfred Rubens schreef het boek ‘Van start met e-learning in 60 minuten’ dat in juli 2024 verscheen bij Uitgeverij Haystack

Wilfred Rubens

Wilfred Rubens is Nederlands bekendste expert op het gebied van e-learning en blended learning.

Blog van Geerhard Bolte, uitgever van Uitgeverij Haystack. De uitgeverij voor originele en toegankelijke boeken over management, psychologie en maatschappij.

Zo schrijf je een boek voor lezers die geen boeken lezen 

Wil je meer mensen bereiken dan de lezers van de eerste druk van je boek? Deel alles wat je weet dan ook via andere media. 

De meeste auteurs die ik ken, zien hun boek als de heilige graal. Ze hebben zich opgeofferd om alles wat ze weten en alles wat ze hebben meegemaakt samen te ballen in een manuscript van vijftigduizend woorden. Als ze de laatste woorden hebben geschreven, kijken ze tevreden naar het beeldscherm en slaken ze een diepe zucht. Het is volbracht. Hun tevredenheid is terecht want het is geen geringe prestatie om een boek te schrijven. Maar die tevredenheid maakt na verloop van tijd plaats voor frustratie, als ze beseffen hoe weinig mensen ze eigenlijk bereiken met hun boek. De auteurs van de meeste non-fictieboeken mogen blij zijn als alle exemplaren van de eerste druk van duizend exemplaren worden verkocht. Dat zijn veel mensen, maar op een bevolking van 17,7 miljoen mensen is het natuurlijk een speldenprik. 

Je kunt het je als auteur bijna niet voorstellen (want als auteur lijd je waarschijnlijk aan het vals-consensuseffect: je overschat hoeveel mensen jouw fascinatie voor het boek delen) maar er zijn mensen die zelden een boek lezen. Jongeren haken massaal af en geven de voorkeur aan sociale media waar ze korte teksten kunnen lezen die weinig tijd en energie vergen. Volwassenen lezen nog boeken, maar ook bij nieuwe generaties volwassenen daalt de belangstelling. Het is bedroevend nieuws voor mensen als ik die verknocht zijn aan het boek en aan de auteur die mij met overtuigende feiten en sterke stijlmiddelen masseert tot ik moe maar voldaan ben. Maar het is ook vertekend nieuws, want in werkelijkheid zijn veruit de meeste mensen wel degelijk geïnteresseerd in wat jij te vertellen hebt. Dat zul je wel in een andere vorm moeten aanbieden.

Nu je jouw meesterwerk hebt afgerond, hoeft het niet zo veel moeite meer te kosten om de inhoud op een andere manier te verpakken. Waarom maak je geen workshop, online training, whitepaper, blog, vlog, podcast, seminar, infographic, tijdschriftartikel, studiehandleiding, tentoonstelling, documentaire, gratis downloads, quiz of webinar? En waarom zou je niet zelf actief worden op sociale media? Zo veel moeite kost het niet om op Instagram volgers te informeren. En nee, je hoeft niet per se te kunnen dansen om op TikTok aandacht te trekken. 

De kunst is om je boek niet te zien als een doel, maar als een middel. Je doel zou moeten zijn om zo veel mogelijk mensen te bereiken, al die mensen die snakken naar wat jij te vertellen hebt en nu dorstig op jou zitten te wachten. 

Blog van Geerhard Bolte, uitgever van Uitgeverij Haystack. De uitgeverij voor originele en toegankelijke boeken over management, psychologie en maatschappij.

Kom je met mijn nieuwe voetbal spelen?

Wil je beter worden als schrijver? Vraag dan aan je lezers wat ze van je nieuwe teksten vinden. Als je durft.

Kritiek geven is populairder dan ooit. De Nederlander staat erom bekend dat hij geen blad voor de mond neemt. Al in de achttiende eeuw toonde de Franse filosoof en schrijver Voltaire zich jaloers over de Nederlandse directheid: ‘Als ik een land mocht kiezen om in geboren te worden, dan zou ik Nederland kiezen. Hier mag men denken wat men wil en zeggen wat men denkt.’ De oerhollandse directheid raakte ruim twintig jaar geleden in een stroomversnelling door Pim Fortuyn die de uitspraak ‘Ik zeg wat ik denk’ opnieuw muntte. Daarna gingen alle remmen los, en inmiddels voelt iedereen zich vrij om in de stijl van Jacobse en Van Es publiekelijk zijn mening te geven over alles wat hem dwarszit. 

Kritiek ontvangen is vreemd genoeg minder populair dan ooit. Je zou verwachten dat onze hernieuwde loslippigheid gepaard gaat met frisse belangstelling voor andermans mening, maar niets is minder waar. De criticus koestert zijn mening zoals het kind dat een nieuwe voetbal voor zijn verjaardag heeft gekregen. Het is de mooiste bal van de wereld en hij wil niet dat zijn vriendjes eraan komen. Het probleem is dan wel dat hij alleen moet spelen, en dat is natuurlijk niet leuk als je wilt voetballen. 

Als je gaat bloggen of zelfs een boek gaat schrijven, dan heb je de vrijheid om je mening te geven. Je wordt gesteund door de grondwet: ‘Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren.’ Je kunt zorgeloos leeglopen en zolang iemand bereid is om de drukpers aan te zetten, kan iedereen lezen wat je te vertellen hebt – als je tenminste iets schrijft waar anderen in geïnteresseerd zijn. Dit leidt tot een vervelende paradox: als je je kritiek wilt delen met andersdenkenden, dan moet je hun kritiek accepteren om erachter te komen of jouw feiten, argumenten en schrijfstijl overtuigend zijn. Als je hun kritiek niet accepteert, dan zul je alleen mensen aanspreken die het al met je eens zijn. 

Er zijn weinig wetmatigheden in het boekenvak, maar één ervan is dat de meeste succesvolle auteurs niet alleen principieel zijn maar ook openstaan voor de mening van anderen. Ze laten hun artikelen, manuscripten, blogs en speeches lezen door anderen en zijn nieuwsgierig naar hun reactie. Ze weten dat je alleen samen kunt spelen als je bereid bent om je speelgoed te delen. 

André van Straten schreef het boek ‘de creatieve revolutie’ dat in 2024 verscheen bij Uitgeverij Haystack

André van Straten

André van Straten is creativiteitsexpert. Met ruim dertig jaar ervaring in de creatieve sector ontwikkelt hij creativiteitsworkshops en geeft hij lezingen voor overheid en bedrijfsleven.